İglodaki Benekler

Bu hikaye, Tuna adında bir çocuk ile onun köpeği Amigo'nun arasındaki güzel dostluğu anlatır. Tuna ve Amigo giderek birbirlerine alışmış, aralarında karşılıklı sevgi ve saygıya dayanan güçlü bir arkadaşlık kurmuşlardı. Birlikte yakalamaca, saklambaç, koşmaca gibi oyunlar oynarlar, en çok da yakalamacadan keyif alırlardı. Amigo artık sadece bir evcil hayvan değil, ailenin sevilen bir üyesiydi.

Tuna'nın ailesi, Amigo için bahçeye özel bir kulübe yaptırmaya karar verdi. Amigo bir haski, yani kuzey köpeğiydi; ataları yüzyıllarca Kuzey Kutbu'nda eskimolarla birlikte yaşamıştı. Eskimolar ile Sibirya kurtları (haskiler) arasında çok eski ve güzel bir dostluk vardı. Bunu bilen Tuna, Amigo'nun kulübesi için bir iglo seçti; çünkü iglo, eskimoların yaşadığı buzdan evlere verilen isimdi.

Ancak yaşadıkları yerde kuzey kutbu gibi sürekli kar yağmadığı için kardan iglo yapmak mümkün değildi. Tuna'nın babası buna akıllıca bir çözüm buldu: iglo, hafif ve kullanışlı, kara benzeyen beyaz köpük tuğlalardan yapılacaktı. Bahçedeki ceviz ağacının yanına kurulan bembeyaz iglo tamamlandığında, sanki gerçek kardan yapılmış gibi duruyordu.

Amigo'ya sürpriz yapmak isteyen aile, hep birlikte eskimo kıyafetleri giyip ellerine birer balık aldı. Tuna igloya yumuşak bir minder ve oyuncak bir kemik koydu, annesi oyuncak bir top bıraktı, babası ise Amigo için özel bir yemek kabı aldı. Amigo bu sevgi dolu sürprizi görünce çok mutlu oldu ve böyle şefkatli bir aileye sahip olduğu için duygulandı.

Fakat ertesi sabah büyük bir sürprizle karşılaştılar: bembeyaz iglonun üstü kahverengi ve siyah beneklerle kaplanmıştı! Bu gizemi çözen kişi Tuna'nın annesi Duygu Hanım oldu. Meğer bahçedeki ceviz ağacında yaşayan Bay Karga adında bir karga vardı. Sonbaharda cevizler olgunlaşınca karga onları yemek isterdi, ama cevizin kabuğu çok sertti. Bunun için karga, cevizleri gagasıyla ağacın tepesinden yere atar, düşünce kabukları kırılırdı. İşte iglonun tam üstüne düşen bu kırık ceviz kabukları, üzerinde lekelere yol açmıştı.

Cemil Bey durumu değerlendirdi ve bay karganın da bahçenin bir üyesi olduğunu, iglonun oraya yapılmasından rahatsız olmuş olabileceğini söyledi. Ama en doğrusu, önce Amigo'nun da bu değişikliğe onay vermesiydi. Amigo, başkalarını rahatsız etmek istemediği için bakışlarıyla onayını verdi. Böylece aile igloyu temizleyip bahçenin başka bir köşesine taşıdı. Artık hem Amigo rahat bir yuvaya sahipti hem de Bay Karga cevizlerini huzurla kırabiliyordu.

Tuna bu olaydan sonra, karşılıklı anlayışın ve saygının; sadece insanlar arasında değil, insanlarla hayvanlar arasında da ne kadar önemli ve güzel olduğunu öğrenmişti.